Strona główna

Z rezygnacja pomyslalam, ze nie wybrne z tego. Zadawal pytania w sposob bezwzglednie wymagajacy odpowiedzi, mnie zas wychodzilo zupelnie co innego, niz sobie zyczylam. Poddalam sie. - Niech pan odda te szmate - powiedzialam, wyjmujac mu z reki apaszke Basienki. - zeby potem nie bylo, ze trzymaly pana jakies czynniki materialne. Gdybym chciala wytlumaczyc panu, o co mi chodzi, w sposob zrozumialy i w miare moznosci dyplomatycznie, musialabym gledzic godzine. A przysiegne, ze pan nie ma czasu! - A gdyby pani sprobowala niedyplomatycznie...? Niepojetym dla mnie sposobem ruszylismy dalej na te przechadzke razem. - Dziwie sie, ze chce pan wyjasnic te wszystkie brednie, ktore mi sie wyrwaly - powiedzialam z niesmakiem. - Nie wszystko panu jedno? - Nie. Jezeli ktos mowi do mnie zaskakujace brednie... Przepraszam, nie chcialem byc niegrzeczny, ale pani sama tak to okreslila... to musze poznac ich przyczyny i cel. Lubie zrozumiec zachodzace wokol mnie zjawiska. - Bardzo uciazliwe upodobanie. Ma pan za duzo czasu. - Przeciwnie, mam za malo czasu. - To co pan, w takim razie, robi na tym skwerku? - Usiluje wydrzec z pani wytlumaczenie rzadko spotykanej reakcji na odzyskanie zgubionego przedmiotu. Zdenerwowal mnie ten upor. - To nie byla reakcja na przedmiot, tylko reakcja na pana - powiedzialam z irytacja. - Co pan sobie wyobraza, ze ja sobie wyobrazam, ze pan nie wie, jak pan wyglada?!... Jak bylo do przewidzenia, zglupialam do reszty i wyglosilam wszystko to, od czego z najwieksza starannoscia usilowalam sie powstrzymac. Ciezkiej pretensji, nie wiadomo, do niego czy do losu, nie staralam sie nawet ukrywac. - No dobrze - zgodzil sie. - Zalozmy, ze ma pani racje, chociaz moim zdaniem bardzo pani przesadza. Ale nie rozumiem, w czym pani przeszkadza moj wyglad. - W czepianiu sie pana - wyjasnilam. - Nie moge sie czepiac czlowieka, ktoremu nosem wychodza czepiajace sie go kobiety. Dla mnie jest pan nieopisanie atrakcyjny w zupelnie innym sensie. Od tego innego sensu skolowacialam calkowicie, bo uswiadomilam sobie, ze nie moge mu zdradzic ani swoich spostrzezen, ani przyczyn, dla ktorych taki facet jak on jest dla mnie bezcenny. Moja namietnosc do sensacji, zagadek i tajemnic musiala pozostac nieuzasadniona, bo jakze mialam mu powiedziec, ze ja to wszystko pisze, ja nic nie pisze, ja jestem Basienka, uzeram sie z mezem i robie wzory na tkaniny! Nieslychanie trudno bylo go zbic z tematu, na domiar zlego podobal mi sie coraz bardziej, odnosilam wrazenie, ze ja mu sie podobam coraz mniej, sobie podobalam sie rowniez coraz mniej i ogolnie biorac zapadlam sie w jakies grzezawisko umyslowe, z ktorego wydobyc mnie juz nie mogla zadna ludzka sila. - Z tego, co pani mowi, wynika, ze lubi pani tajemnicze wydarzenia - powiedzial tonem, w ktorym dawal sie wyczuc jakby odcien nagany. Zdziwilo mnie to, a jeszcze bardziej mnie zdziwilo, ze z tego, co mowie, w ogole dla niego cos wynika. - Lubie - przyswiadczylam. - A pan nie? - Nie. Nie widze w nich nic przyjemnego. Zazwyczaj bywaja bardzo meczace. - Mozliwe, ale meczyc sie tez lubie. To sie nawet szczesliwie sklada, bo przez cale zycie spotykaja mnie rozmaite sensacyjne idiotyzmy, nieznosne dla normalnych ludzi. Jest to tak nagminne, ze zbyt dlugi spokoj zawsze mi sie wydaje podejrzany. - I jeszcze pani malo? Jeszcze ma pani nadzieje na wiecej? - Oczywiscie! Rozrywek nigdy za wiele, a spokojne zycie odbiera mi inwencje i dobry humor. - Wyglada pani na osobe, ktorej nigdy nie brakuje inwencji i dobrego humoru... - Skad pan wie, jak wygladam, skoro widuje mnie pan tutaj po ciemku? - A skad pani wie, jak ja wygladam? Poza tym wystarczy zamienic z pania kilka slow, zeby rozpoznac pewne pani cechy nawet w egipskich ciemnosciach. Rzadko sie spotyka osoby tak pelne zycia jak pani. - Mowi pan to w taki sposob, jakby uwazal pan to za gigantyczna wade - zauwazylam krytycznie. - Aktywnosc charakteru zawsze wydawala mi sie zaleta. - Mnie rowniez. Mozliwe, ze dostrzegla pani w moim tonie pewna dezaprobate, bo mowiac to, myslalem rownoczesnie o sposobach wydatkowania takiej energii i aktywnosci. Sposobach, ktore prowadza niekiedy do dosc ponurych rezultatow... Mialam wrazenie, ze w kotlujacy sie we mnie chaos wdarlo sie nagle jakies ostrzegawcze swiatlo. Anna nie s�ysza�a skrzypni�cia drzwi. Mimo kilku godzin snu czu�a teraz wi�ksze znu�enie ni� z rana po �le przespanej nocy. Obudzi�a si� o wczesnym zmierzchu. Z pocz�tku, zaskoczona pe�nym, porywistym szumem wiatru, ujrzawszy w g��bi za oknem zarys p�ota i drzewo o czarnych, gn�cych si� ga��ziach, nie mog�a zorientowa� si�, gdzie si� znajduje. Nie zd��y�a si� jeszcze przyzwyczai� do tej du�ej, obcej izby tak r�nej od pokoju, kt�ry ostatnio zamieszkiwa�a. Gdy o podobnej godzinie budzi�a si� w Warszawie, widzia�a przez zm�tnia�� szyb� �a�o�nie obwis�� rynn�, dalej obdrapan� �cian� pe�n� jakich� niepotrzebnych gzyms�w i ozd�b, w�t�ych balkonik�w i okien przybranych wiotkimi firankami, jeszcze wy�ej czarny, wilgotny, g�sto po�atany dach, sm�tne dymniki uwik�ane w paj�czynowe nitki drut�w radiowych, a nad tym wszystkim doskonale zharmonizowany z ca�o�ci�, w bezruchu zastyg�y, jakby ze starej ilustracji wyci�ty p�at nieba. Gdy nadchodzi� przedwczesny zmierzch brzydkich dni, a drobny deszczyk zacina� z ukosa, w�wczas dymniki szamota�y si� apatycznie, potem z rosn�cym mrokiem zapada� ospa�y spok�j, tylko wiatr uwi�ziony pomi�dzy murami be�kota� ptrzyt�umionym oddechem. Tak w ci�gu wielu miesi�cy z�y�a si� z tym obrazem, �e nim zd��y�a teraz podnie�� powieki, by�a pewna, �e taki w�a�nie widok narzuci si� jej oczom. Pomy�la�a, �e b�dzie musia�a zaraz ubra� si� i wyj�� na ulic�. Zacz�a si� nawet zastanawia�, czy nie powinna zmieni� dzielnicy. Mo�e jeszcze raz spr�bowa� �r�dmie�cia? Mo�e... Westchn�a ci�ko. Gdyby� mo�na by�o schroni� si� przed tym wszystkim w sen d�ugi i twardy! Ale kiedy po chwili zda�a sobie spraw�, �e nie jest ju� w Warszawie - nie odczu�a ulgi. Dochodzi�a pi�ta. Za godzin� - obliczy�a szybko - powinien przyj�� kierownik poczty. Znowu b�dzie kl�� dogorywaj�c� �on�... Usiad�a na ��ku, wsun�a stopy w rozdeptane pantofle. W pokoju by�o zimno, powietrze przesi�kni�te wilgoci� czyni�o ch��d ob�lizg�ym i lepkim. Dr��c narzuci�a szlafrok, pami�taj�cy jeszcze lepsze czasy, i podesz�a do toalety. Spojrzawszy w lustro wzdrygn�a si�. Nie mog�a patrze� na siebie bez wstr�tu i przestrachu. Ostatnich kilka lat zmieni�o j� zupe�nie. Czasami mia�a wra�enie, �e ka�dy dzie�, ka�da noc posuwaj� naprz�d dzie�o zniszczenia. Nieraz, budz�c si� z rana, zrywa�a si� po�piesznie z ��ka i jeszcze oczy maj�c zaklejone od snu bieg�a do lustra. Staro��, nie, to nie o ni� chodzi�o. Niedawno przekroczy�a wprawdzie czterdziestk�, ale nie wygl�da�a na wi�cej lat. Zmienia� si� tylko wyraz jej twarzy. Zarys policzk�w niegdy� tak delikatny uleg� trywialnemu zniekszta�ceniu, usta uk�ada�y si� w przykry, wyuzdany grymas, oczy straci�y wilgotny, mi�kki po�ysk. Anna czu�a, �e mo�e teraz poci�ga� tylko natury chore i instynkty znieprawione. Ruchy, g�os, spojrzenia, wszystko w niej obiecywa�o rozpust�. Ile te� razy w oczach zaczepionych m�czyzn wyczyta�a nietajony odruch niech�ci i pogardy. Ile brutalnych s��w uderzy�o j� po twarzy. Brali j� ci, kt�rych twarze by�y napi�tnowane tymi samymi znakami, co i ona. P�ka�y wobec niej wszelkie hamulce, opada�y maski, rwa�a si� w strz�py uk�adno��, brudny k��b ciemnych po��da� wycieka� z obna�onych cia�, jak ropa p�yn�ca z odkrytej rany, opl�tywa� j� swymi mackami, ch�on�� i ssa�. Czasami przecie� znajdowa�a nieomal zadowolenie w tym ca�kowitym i ostatecznym upadku. Czeg� mo�e od �ycia ��da� kobieta, od kt�rej nikt pr�cz kr�tkiej, n�dznie op�aconej chwili rozkoszy niczego nie ��da�? Nic si� ju� sta� nie mo�e. Zanurzy� si� wi�c w t� otch�a�, dosi�gn�� samego dna... Z pewno�ci� t� w�a�nie zgod� na wszystko wyczyta� w jej oczach Litowka, gdy bawi�c przed tygodniem w Warszawie spotka� Ann� na ulicy. Zdziwi�a si�, �e j� pozna�. Nie widzieli si� bowiem od dziesi�ciu przynajmniej lat. Stare dzieje ich ��czy�y. Anna �y�a w�wczas z Morawcem, stawiaj�cym pierwsze dopiero kroki na terenie stolicy. Roman by� m�odszy od niej, mia� dwadzie�cia kilka lat, podoba� si� jej. Poci�ga� zuchwa�o�ci�, mocnym cia�em, energi� i tym nieuchwytnym b�yskiem w oczach, kt�ry raz wydawa� si� cierpieniem, a kiedy indziej okrucie�stwem. Niewiele wiedzia�a o jego przesz�o�ci, prawdopodobnie burzliwej. Nie zwierza� si�. B�d�c szczerym, umia� jednocze�nie by� skrytym. Czym obecnie zajmowa� si� - to oczywi�cie wiedzia�a. Ale to jej nie przeszkadza�o. Wierzy�a, �e nie potknie si�. Pieni�dzy mia� zawsze pod dostatkiem. Mia�a wi�c spok�j, nie potrzebowa�a chodzi� po ulicy. W tym w�a�nie czasie zacz�� organizowa� pierwsz� swoj� band�. Pewnego dnia przyprowadzi� nowego kompana. By� to Litowka. Przez kilka miesi�cy chodzili na roboty razem i z kilku jeszcze innymi. Wkr�tce jednak sko�czy�o si� to wszystko. Po jakiej� grubszej, krwawo zako�czonej historii, banda Morawca rozpad�a si�. Paru ch�opc�w wpad�o, dostali po kilkana�cie lat ci�kiego wi�zienia. O Romanie s�uch przepad�, znikn�� r�wnie� Litowka. Spotka�a go teraz dopiero. Dowiedzia�a si�, �e Morawca od lat ju� nie widzia� i w og�le od dawna, zaraz po tamtej awanturze, sko�czy� z podobnymi sprawami. Nie mia� ochoty - wyzna� - pow�drowa� na szubienic� albo zgin�� w wi�zieniu. Nie ka�dy ma szcz�cie Morawca. Zreszt� i jego szcz�cie mo�e pewnego pi�knego dnia prysn�� jak �upinka. Osiedli� si� wi�c na kresach wschodnich. Za pieni�dze, kt�re mu przypad�y z podzia�u, wybudowa� domek i urz�dzi� sklep z wyszynkiem. Zadowolony by� ze spotkania. Zaproponowa� kolacj�. Wst�pili razem do baru. Ci�gle opowiada� o sobie. Ale Anna wiedzia�a, �e szybko zda� sobie spraw� z sytuacji, w jakiej si� znajdowa�a. Nie potrzebowa� pyta�. By�a ubrana �le, z tandetn� jaskrawo�ci�, wygl�da�a niezdrowo; chciwie, cho� stara�a si� panowa� nad ruchami, rzuci�a si� na gor�ce jedzenie. Gdy zaproponowa� jej wyjazd do Sedelnik w wiadomym celu, zgodzi�a si� bez wahania. Nie mia�a nic do stracenia. W Warszawie czeka� j� tylko g��d, a w niedalekiej przysz�o�ci szpital lub �ebranina pod ko�cio�em. Ludzie? Uwa�a�a, �e wsz�dzie s� ci sami, jednakowo �li. Wola�a wi�c o tym nie my�le�, cieszy� si� raczej, �e znajdzie si� na wsi. W pewnym momencie, gdy wyobrazi�a sobie pola i lasy, krajobraz od tylu lat nie widziany, od�y�y w niej bolesnym szarpni�ciem najdawniejsze, rzadko budz�ce si� wspomnienia. Wychyn�� z mroku czasu dzie� wycieczki za miasto: niebo pogodne, zapach ja�min�w, droga ocieniona roz�o�ystymi kasztanami, ujadanie ps�w... Ale zanim po�r�d tych migawkowych obraz�w zd��y�a zarysowa� si� �miej�ca twarz Paw�a Siechenia, Anna wsta�a szybko i spyta�a Litowk�: zata�czymy? W jego ci�kich ramionach, pod gor�cym, w�dk� przepojonym oddechem, znik�y oczy i usta, kt�rych wola�a z odleg�o�ci lat nie wywo�ywa�. Zabawili w lokalu do p�nego wieczora. Potem, po nocy, kt�ra da�a Annie przedsmak tego, co j� czeka w Sedelnikach, wyjechali. Wie� powita�a j� wichur� i deszczem